locked-family-package-pr: เจาะลึกสิทธิพิเศษพ่วงครอบครัววีซ่า高度人才 (80 คะแนน)

ขำกลิ้งกับพวกเศรษฐีเงินหนาที่บ่นกระปอดกระแปอดเรื่องย้ายถิ่นฐาน แต่จุดที่พวกเขากลัวที่สุดกลับไม่ใช่เรื่องหาเงินไม่ได้ แต่เป็นเรื่อง “ใครจะดูแลคนแก่ ใครจะเลี้ยงลูก และภรรยาจะตามไปหรือต้องแยกกันอยู่คนละมุมโลก” ถ้าพูดถึงฝั่งตะวันตกนี่ไม่ต้องสืบ คู่รักหลายคู่ต้องแยกทางกันอยู่รอคิววีซ่าเลือดตากระเด็น ส่วนพ่อแม่อยากจะย้ายมาอยู่ด้วยยาวๆ ก็ต้องต่อคิวยาวไปเป็นสิบปี กว่าจะได้อนุมัติ ผมหงอกหมดหัวกันพอดี จะให้มารวมตัวอะไรตอนนี้

ทีนี้ลองหันมามองวีซ่าทำงานหรือวีซ่าบริหารธุรกิจแบบเดิมๆ ของญี่ปุ่นดูสิ โคตรจะน่าอึดอัด คู่สมรสจะได้วีซ่าประเภท “การพำนักในฐานะครอบครัว” (家族滞在) พูดง่ายๆ คือเป็นแค่ผู้ติดตาม จะไปยืนแคชเชียร์ในซูเปอร์มาเก็ตหรือทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อ สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองยังต้องส่องแว่นขยายเช็กยิบว่าเกินสัปดาห์ละ 28 ชั่วโมงไหม ส่วนจะหวังเข้าบริษัทใหญ่ทำตำแหน่งเงินเดือนสูงๆ ล่ะก็ ฝันไปเถอะ ไม่มีทาง

ส่วนพ่อแม่อยากมาเยี่ยมหลานที ก็ทำได้แค่วีซ่าเยี่ยม ญาติที่ให้พำนักสูงสุดแค่ครั้งละ 90 วัน ครบกำหนดก็ต้องแบกกระเป๋าไล่กลับประเทศ บินไปบินมาให้วุ่นวาย ถ้าแจ็คพอตแตกช่วงที่ลูกป่วยแล้วผัวเมียต้องบินไปทำงานทั้งคู่ บ้านคือเละเป็นโจ๊ก ไม่มีใครช่วยแม้แต่คนเดียว

นี่มันคือการแก้ปัญหาครอบครัวตรงไหน? นี่มันบีบให้คนเป็นบ้าชัดๆ ต่างหากลู๊ก

ไอ้คนกลุ่มนี้คือพวกที่ยังไม่เก็ตว่ากระทรวงยุติธรรมญี่ปุ่นเขาเปิดช่องทางพิเศษให้สำหรับสาย “高度专门职” (บุคลากรทางเทคนิคระดับสูง / 高度人才) ไว้ยังไง หัวใจของระบบนี้สรุปสั้นๆ ได้ประโยคเดียวคือ: คนเดียวผ่าน ครอบครัวสามรุ่นกินยาวๆ ทางกระทรวงยุติธรรมเขาต้องการคนที่จ่ายภาษีได้และมีทรัพย์สินหนักๆ ดังนั้นในแง่กฎหมาย เขาเลยจัด “แพ็กเกจสิทธิพิเศษครอบครัว” มาให้ผู้สมัครหลักแบบจุกๆ นี่แหละคือลอจิกการคิดเลขที่แท้จริง

มาเริ่มกันที่เรื่องของ “คู่สมรส” ก่อน ในระบบวีซ่าแบบโบราณ ถ้าคู่สมรสอยากทำงานฟูลออฟชั่น ก็ต้องผ่านด่านหินของวีซ่าทำงาน ทั้งวุฒิการศึกษา สาขาที่ตรงเป๊ะ และบริษัทที่ต้องค้ำประกันให้ แต่ภายใต้ระบบบุคลากรระดับสูงนี้ ขอแค่ผู้สมัครหลักถือวีซ่าอยู่ในมือ คู่สมรสก็จะได้ใบอนุญาตทำงานเต็มเวลาตามกฎหมายทันที ครอบคลุมทั้งงานสายวิจัย การศึกษา เทคโนโลยี มนุษยศาสตร์ และธุรกิจระหว่างประเทศแบบครบสูตร ไม่ต้องมานั่งติดแห็กเรื่องวุฒิการศึกษาหรืออายุงานอีกต่อไป สามารถพุ่งตัวไปสมัครงานบริษัทใหญ่, บริษัทต่างชาติ หรือบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ในฐานะพนักงานประจำ (正社員) ฟันเงินเดือนแบบจุกๆ หรือจะเปิดบริษัทเองนั่งแท่นผู้บริหารเลยก็ได้ สองคนช่วยกันปั๊มกระแสเงินสดเข้าบ้าน ความเร็วในการสะสมความมั่งคั่งของครอบครัวพุ่งคูณสองแบบเห็นๆ นี่แหละถึงจะเรียกว่าชีวิตคู่รักนักสร้างตัวที่แท้จริง

ต่อมาคือเรื่อง “พ่อแม่” ซึ่งเป็นจุดที่คนมีครอบครัวแคร์และสบายใจที่สุด ตามกฎหมายควบคุมการเข้าเมืองและการออกนอกประเทศของญี่ปุ่น ระบุไว้ชัดเจนว่า ตราบใดที่รายได้ต่อปีของครอบครัวบุคลากรระดับสูงแตะ 8 ปีน-เยนขึ้นไป และมีเด็กอายุต่ำกว่า 7 ปี (หรือคุณแม่กำลังตั้งครรภ์) พ่อแม่ของผู้สมัครหลักหรือของคู่สมรสจะสามารถยื่นขอวีซ่าพำนักประเภท “กิจกรรมเฉพาะ” (特定活動 - 高度人材の親) ได้ทันที

ปู่ย่าตายายสามารถย้ายมาอยู่ญี่ปุ่นได้ยาวๆ แบบถูกกฎหมาย ไม่ต้องโดนเนรเทศบินกลับประเทศทุกสามเดือน ถือบัตรพำนักระยะยาวอยู่ช่วยเลี้ยงหลานและจัดการงานบ้านที่ญี่ปุ่นได้ตลอด 24 ชั่วโมง ไม่เพียงแต่แก้ปัญหาเรื่องการดูแลผู้สูงอายุและการเลี้ยงเด็กสามรุ่นในบ้านเดียวกันเท่านั้น แต่ยังปลดแอกคู่สามีภรรยาหนุ่มสาวจากภาระงานบ้านจุกจิก ให้ทุ่มเทลุยธุรกิจข้ามชาติและบริหารทุนระดับโลกได้เต็มที่!

ส่วนเรื่อง “ลูกๆ” ยิ่งโคตรเรียลและคุ้มค่า แค่ครอบครัวไปลงทะเบียนใบ住民票 (ใบทะเบียนถิ่นที่อยู่) ที่สำนักงานเขตในโตเกียวให้เรียบร้อย แม้ว่าวีซ่าถาวร (PR) จะยังไม่ผ่าน แต่ขอแค่ถือวีซ่ายาวของสายบุคลากรระดับสูงไว้ก็พอ

• เด็กอายุ 0 ถึง 15 ปี (ใน 23 เขตของโตเกียวขยายครอบคลุมถึง 18 ปีแล้ว) ค่ารักษาพยาบาลฟรีหมดเกลี้ยง ตั้งแต่เป็นหวัดตัวร้อนไปจนถึงนอนโรงพยาบาลผ่าตัดใหญ่ จ่ายเอง 0 เยนถ้วน ค่ายาก็เบิกฟรี ความฉิบหายแบบล้มละลายเพราะค่ารักษาพยาบาลคือโดนสกัดดาวรุ่งตั้งแต่ในมุ้ง
• ค่าเทอมโรงเรียนอนุบาลรัฐและสถานรับเลี้ยงเด็กได้รับเงินสนับสนุนเต็มจำนวน ส่วนช่วงประถมถึงมัธยมต้นในระบบการศึกษาภาคบังคับของรัฐก็คือเรียนฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย

ลูกๆ ได้ใช้ชีวิตในโตเกียวท่ามกลางอาหารในโรงเรียนที่สะอาดที่สุดในเอเชีย สภาพแวดล้อมความปลอดภัยที่เป็นมิตรสุดขีด และบรรยากาศอินเตอร์สองภาษา บอกเลยว่าเมื่อเทียบเรตติ้งค่าการศึกษาและค่ารักษาพยาบาลแล้ว นี่คือระดับท็อปฟอร์มที่สุดในบรรดาประเทศพัฒนาแล้วทั่วโลก

พอลองเอาสวัสดิการของทั้งสามรุ่นมารวมบิลคำนวณดู คุณก็จะเข้าใจทันทีว่าทำไมพวกเจ้าพ่อธุรกิจข้ามชาติที่รู้จริงถึงพากันแห่แหนมาทางสายบุคลากรระดับสูงนี้ ไม่ต้องไปเสียเวลาทนทรมานรอคิวสิบปีฝั่งตะวันตก ไม่ต้องทนกับความเจ็บปวดของการพลัดพรากและครอบครัวแตกแยกเพราะปล่อยให้คนแก่เฝ้าบ้าน ล็อกคะแนน 80 แต้มในระบบ 1号 ให้แน่นๆ คนเดียวผ่าน คู่สมรสทำงานอิสระเต็มตัว พ่อแม่บินมาเลี้ยงหลานที่ญี่ปุ่น แถมเหมาจบทั้งเรื่องการแพทย์และการศึกษารùngลูก นี่แหละคือการวางแผนตั้งรกรากให้ครอบครัวแบบชาญฉลาดและมองขาดอย่างแท้จริง